5 Bridges live! Review 2 - by Bazbo
|
| Een YesFocus-dag? Doe niet zo mal! Daar gaat toch niemand heen? Nou, IK ging wel. Ik nam mijn vrouw mee. De treinreis vanuit Apeldoorn duurde twee uur en precies om 15.00 uur arriveerden we op het Wilhelminaplein in Eindhoven. Het terras van café Wilhelmina was nog helemaal leeg. Binnen was het ook nog stil, al werd er wel luid een DVD gedraaid: Songs from Tsongas. Buiten scheen de zon en we namen nog even plaats op het terras voor een goed glas Hoegaarden. Billy kwam opdagen. En langzamerhand druppelden er meer Yesfans het terras op en de kroeg in. Ik kende niet zoveel mensen, maar herkende ze aan de overbekende t-shirts. Om vier uur stond een hele groep lui op van hun terrastafel. Oeps, dat bleek de band te zijn. Five Bridges, heten ze. Nooit van gehoord. Five Bridges, was dat niet die prachtige LP van The Nice uit 1970? Dat klopt, en helaas stond er geen Nice-nummer op het repertoire. Opvallend genoeg begon de band met een cover van Genesis: 'Watcher Of The Sky'. Wat onmiddellijk duidelijk was, was dat we hier te maken hadden met een stelletje bijzonder goede muzikanten. De drums klonken strak en avontuurlijk tegelijk. De toetsenist had een prachtig arsenaal aan écht orgel- en mellotrongeluid. De bassist wist met zijn Rickenbacker en zijn hoge spel het Squire-geluid griezelig eng te benadern. De zanger klonk als Gabriel in de eerste helft van de jaren zeventig. En de gitarist was fenomenaal met zijn steel-guitar. Na het Genesisstuk kondigde men een eigen compositie aan, die wel een half uur duurde: 'The Daniel Suite'. Veel invloeden van Yes en Genesis hoorden we terug. Hetzelfde gold voor hun tweede eigen compositie. Hiermee was de eerste set ten einde. Buiten was het nog steeds schandalig warm (vierentwintig klein nulletje C) en de Dommelsch van de tap bracht enige verkoeling. Weer terug binnen begon de tweede set met 'Firth Of Fifth', eveneens van Genesis. We keken elkaar gespannen aan: "Kan de gitarist de gitaarsolo waarmaken?" Hij kon het. En hoe! |
| |
 |
| |
| En toen was het tijd voor een medley. Dik veertig minuten lang alleen maar stukken van onze helden van Yes. We hoorden stukjes, flarden, hele fragmenten en grote delen van Perpetual Change, Yours Is No Disgrace, South Side Of The Sky, Roundabout, Nous Sommes Du Soleil, Heart Of The Sunrise, Würm, en wat al niet meer. De set werd afgesloten met het laatste deel van 'The Gates Of Delirium': 'Soon'. De zanger had zijn stem niet mee en probeerde het met een falset. Het lukte niet echt, het deed geforceerd aan, maar iedereen was laaiend enthousiast over zijn poging. Als toegift moesten ze een stuk herhalen. En nog had het publiek niet genoeg. De veertig mensen in de zaal bleven schreeuwen om meer en uiteindelijk moest de band 'Watcher Of The Sky' opnieuw doen. Na afloop vertelde de drummer me dat hij de broer van Rick van der Linden is. Hij gebruikt nog steeds de keyboard-kruk van Rick op het podium. Vertellend over zijn broer, die onlangs overleed, werd hij emotioneel. Dat mocht ook wel na zo'n fantastisch concert, waarin de geest van de progmuziek de boventoon voert. En die Nice-nummers, die komen er nog, verzekerde hij me. |
| |
| Langzamerhand bezette het publiek het terras weer. Enkelen gingen bij de buren een hapje eten. Niet al te lang daarna werd het donker. Tijd om een trein te halen. |
| |
| Dank aan YesFocus en Five Bridges voor een zeer geslaagde middag. |
| |
| Peace, love and understanding, |
| bazbo |
| |
|
|
|