9 September kwam en 9 september ging. Maar het was een dag die weer een mijlpaal is in de geschiedenis van het bestuur van Yesfocus.

Wederom is men er in geslaagd een zeer speciale middag te organiseren. In het verleden behaalde successen zijn geen garantie voor de toekomst, maar Yesfocus trekt zich daar blijkbaar niets van aan en stapelt succes op succes bij wat ze organiseren. Of het nou een meet and Greet is met de Yesleden zelf, een ontmoeting met Jon Anderson of een gezellige praat en muziekdag in café Wilhelmina te Eindhoven. Nooit kwam ik er teleurgesteld vandaan.

Laatst genoemde café was ook nu weer, zoals elk jaar, het toneel van het gebeuren. Iedereen was welkom vanaf 3 uur en het beloofde weer een muzikaal middagje te worden. De band 5 Bridges was uitgenodigd. Ik had nog nooit van ze gehoord maar ging ervan uit dat als ze uitgenodigd waren om voor ons te spelen het toch wel wat bijzonders moest zijn.

Tegen half 4 kwam ik met mijn vriendin en haar twee kinderen binnen. Ja, we hadden haar 7-jarige tweeling maar meegenomen. De ene kant pure noodzaak, aan de andere kant wilden we graag hun fundament uitbreiden met live muziek. Hun fundament bestaat daaruit dat ze sedert meer dan 1 jaar al gehersenspoeld worden door hun moeder, die dagelijks de muziek van Yes draait. Dat heeft natuurlijk zijn effect op de jongens en ze zijn daardoor al geen onbekenden meer met de muziek. Het nummer I've seen all good people" vinden ze ook een héél leuk nummer.

De band begon even na 4 uur en opende met het Genesis nummer Watcher of the Skies. Vanaf de eerste akkoorden wist ik het al: Dit gaat een goede muzikale middag worden. Het nummer werd perfect gespeeld en het vertrouwen in de band groeide met elk akkoord dat aangeslagen werd. Hierna werden er twee nummers van eigen compositie gespeeld en het viel me op dat ze redelijk beïnvloed waren door de stijl van Genesis. De gitarist klonk als Steve Hackett en de zanger had de rauwe, ietwat schorre stem van Peter Gabriel.

Na een eerste setlist brak er een pauze aan en begon het ongeduld bij de tweeling toe te nemen. Tja, hou die maar eens rustig. De oplossing werd gevonden door de een met bierviltjes te laten spelen en de ander als fotograaf op pad te sturen om zijn impressie weer te geven via de digitale camera van zijn moeder. Het resultaat loog er niet om en het is erg leuk om de band en het publiek vanuit het perspectief van een 7-jarige te bekijken.

Na de pauze opende men met Firth of Fifth van Genesis en kort daarna startte de band met een 40 minuten medley van Yes. Dáár kwamen we nou voor! Een keur van oude klassiekers kwam voorbij zoals: Yours Is No Disgrace, Soon, Close To The Edge, Roundabout en nog vele anderen. Alles in verkorte uitvoering en subliem in elkaar overlopend.

De zaal ging uit zijn dak en overal zag je het publiek zich vinden in het ritme van de muziek. Nadat het laatste akkoord wegstierf kwamen ze natuurlijk niet meer weg want wij wilden meer! De band speelde als toegift nogmaals de sublieme uitvoering van Watcher of the Skies en daar moesten we het dan mee doen.

Jammer! We hadden nog wel meer gewild. Wij moesten nu echt naar huis want de honger en het ongeduld begon nu te knagen bij de twee jongens. Maar ze vonden het leuk en misschien is er weer een generatie bijgekomen. Wat betreft de band? Goh, ik zou zeggen: Maak er de Yes houseband van op avonden of middagen zoals deze. Daar schiet je geen bok mee. Toch?

Back to High the Memory